CAGANER (Αυτός που αφοδεύει) : Μια απρόσμενη φιγούρα στη φάτνη

 CAGANER 

                      (Αυτός που αφοδεύει)

Μια απρόσμενη φιγούρα στη φάτνη

Με μαγεύουν οι χριστουγεννιάτικες φάτνες!

Παρουσίες σε μισοσκόταδο,

 σιωπηλές και με περισυλλογή γύρω από το θείο βρέφος,

 μεταδίδουν με λεπτότητα 

 την κατάνυξη της νύχτας που σχίστηκε ο χρόνος!

Στις χρονιές που περισσεύει λίγο κέφι, στήνω και εγώ τη δική μου φάτνη στα "πόδια" του δέντρου!

Βγαίνουν τότε από τα κουτιά τους

 για να αναλάβουν τους ρόλους τους 

οι πολυκαιρισμένες πλέον σπίτι μας φιγούρες 

και τα μπιχλιμπίδια που τις συνοδεύουν

 στην εφήμερη αποστολή τους

  

  

Τα τελευταία χρόνια στη φάτνη μου, κάπου παράμερα, κάνουμε μια απρόσμενη συνάντηση!

Συμβολή μιας φίλης Ισπανίδας, ένας γραφικός  χωρικός με το χαρακτηριστικό του κόκκινο καπελάκι, την berettina,  ικανοποιεί την πιο βασική του ανάγκη : αφοδεύει!

Είναι ο Caganer  (καγκανέρ)

Ο Caganer είναι μια ευρέως αποδεκτή λαογραφική φιγούρα στις φάτνες της Καταλονίας.

Δεν τον βρίσκουμε σε καμία άλλη φάτνη στον κόσμο.

Κανείς δεν μπορεί να πει πότε πρωτοεμφανίστηκε και ούτε με σαφήνεια ποιος είναι ο λόγος ύπαρξής του στη θεία σκηνή.

Λένε ότι :

- Προσφέρει με τον τρόπο του λίπασμα στη γη για να αναπτυχθεί και να διαδοθεί η νέα πραγματικότητα

- ή υποδεικνύει την ταπεινότητα της θείας γέννησης,

- ή ακόμη πιο πεζά, έχει απλά πλάκα

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τον Caganer ,

 σαν υπενθύμιση σε αυτή τη στιγμή του μεγαλείου, των "γειωμένων"  αναγκών  της ανθρώπινης φύσης,

 σαν μια ένσταση στην απαίτηση της πνευματικότητας,

 και πίσω από αυτή την αφελή φιγούρα

 αισθάνομαι μια  διακριτική αντίσταση στο άγχος που προκαλεί το Θείο!

Αναπαραστάσεις του Caganer  βρίσκουμε την περίοδο των Χριστουγέννων εύκολα στην Βαρκελώνη

 και τελευταία οι Καταλάνοι διασκεδάζουν με το να τον παραλλάζουν

 δίνοντάς του  το πρόσωπο διασημοτήτων που θέλουν να σατυρίσουν!

ΒΕΛΓΙΚΕΣ ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΟΙΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

ΟΙ ΒΕΛΓΙΚΕΣ ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΟΙΙΕΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

Φωτογραφίες από πρόσφατο περίπατο στις Βρυξέλλες
γύρω από την Μεγάλη Πλατεία, τις Galeries royales Saint-Hubert
και την περιοχή του Sablon.

    Ζαχαροπλαστείο και σοκολατοποιία 

"WITΤAMER"

Σοκολατοποιία "PIERRE MARCOLINI"



                                              Με pop διάθεση
                                             

Σοκολατοποιία "CORNÉ Port-Royal"

Δημιουργία του Daniel STALLAERT -
                                         Maître Chocolatier

"La Belgique Gourmande"

ζαχαρωτά και βέλγικες σοκολάτες

ΚΑΙΜΕ ΤΗ ΜΑΓΙΣΣΑ - BUERGBRENNEN

ΚΑΙΜΕ ΤΗ ΜΑΓΙΣΣΑ

BUERGBRENNEN    (οι φωτιές)

Την πρώτη Κυριακή μετά το καρναβάλι, μετά τη δύση του ήλιου, οι κάτοικοι στα χωριά του Λουξεμβούργου κρατώντας αναμμένες δάδες και με ήχους επιβλητικής τυμπανοκρουσίας, ξεκινούν μαζί από κάποιο κεντρικό σημείο και ανεβαίνουν σε κοντινό λόφο. Εκεί, όλοι, συγχρονισμένοι με μουσικό παράγγελμα, βάζουν φωτιά με τις δάδες τους σε ένα μεγάλο αχυρένιο προσάναμμα. 

Ο σκοπός είναι να καεί ένας τεράστιος ξύλινος σταυρός στημένος στο κέντρο! 

Είναι το " buergbrennen"  (οι πυρές), έθιμο που ονομάζεται  ακόμα και "κάψιμο της μάγισσας"!

Καταλήγει, όπως συνήθως,  λίγο πιο πέρα, σε μία χαρούμενη συνάντηση των συγχωριανών, δίπλα σε παραγκούλες που έχουν στηθεί, με ζεστό κρασί, μπιζελόσουπα, λουκάνικα, και βέβαια, τοπική μπύρα!  

Παγανιστικό έθιμο.  

Έκφραση της ανάγκης, την εποχή που η  μέρα αρχίζει να μεγαλώνει αισθητά, να εξορκίσουμε το χειμώνα, να διώξουμε τα κακά πνεύματα. 

Εξαγνίζουμε, καίγοντας τα "μαύρα και τα δύσκολα"! 

Ετοιμαζόμαστε για την άνοιξη! 

Πάμε προς το φως!

Είναι προφανώς κοινή ανθρώπινη ανάγκη , γιατί παρόμοιες εκδηλώσεις με πυρές υπάρχουν και σε άλλους τόπους την ίδια περίπου εποχή!

 Στην Ελλάδα, το "κάψιμο του Καρνάβαλου" που γίνεται σε μερικά μέρη την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και σημαίνει την είσοδο στη σαρακοστή, μου θυμίζει το λουξεμβουργιέζικο "buergbrennen".

Παρακάμπτοντας τους αρνητικούς συνειρμούς που κάνω με την ονομασία "το κάψιμο της μάγισσας", και παρόλο ότι μου θυμίζει "εξαγνιστικές" τελετουργίες που έχουν γίνει στα χρονικά  για τρομακτικούς λόγους από αμφίβολες ομάδες, μου αρέσει να συμμετέχω σε αυτό το έθιμο.

Μου αρέσει ο συμβολισμός της εναλλαγής των εποχών. 

Της εναλλαγής γενικά.

Το ξεπέρασμα του δύσκολου.

Η ελπίδα του χαρούμενου!

Μου αρέσει να συμμετέχω στις τοπικές παραδόσεις.

Πατάω έτσι πιο γερά σε αυτό το μέρος που με δέχτηκε τόσο φιλόξενα, έγινε πατρίδα της μοίρας μου και ο τόπος των παιδιών μου.

Τελευταία ανέβηκα πάλι στο λόφο!

Τσαλαβουτώντας δεόντως στη λάσπη 
έβαλα φωτιά στα άχυρα!

Είχε αέρα, τα παρέσερνε! Πυροτέχνημα!

Βρέθηκα στη φόρα τους! 

Ένα πυρωμένο κομμάτι έπεσε πάνω μου και με έκαψε!

Δεν μου άρεσε καθόλου!

Δεν χρειάζεται πανικός!  Παραμέρισα!

Άρκούσε!

Θα δαμάσουμε ξανά τα δύσκολα!

Θα κάψουμε τη μάγισσα!

Περιμένουμε άνοιξη!